Quick menu :

  1. Przejdź do treści
  2. Przejdź do menu głównego działy
  3. Przejdź do wyszukiwarki
  4. Przejdź do menu pomocy
  5. Idź do modułów
  6. Przejdź do listy skrótów klawiaturowych

Ta strona wykorzystuje pliki cookie
Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce Polityka cookies.

ROZUMIEM

Pomoc menu :

  1. Sanofi świecie |
     
  2. Nasze strony |
     
  3. strony internetowe Grupy |
     
  4. Kontakt |
  5. Mapa serwisu |
  6. Pomoc
  1. Kanały RSS
  2. Rozmiar czcionki

    Zredukować Zwiększać  
 
 

Padaczka (epilepsja)

Treść :

Padaczka (epilepsja)

Schorzenia

Padaczka jest najczęstszą z ciężkich chorób neurologicznych. Słowo epilepsja pochodzi od starogreckiego „epilambarein” – „wziąć z zaskoczenia”, „zagarnąć”.

 

Najstarsze przekazy na temat występowania tej choroby pochodzą z Babilonu, ok. 2000 lat p.n.e. Hipokrates w V w. p.n.e., jako pierwszy wyraził przypuszczenie, że padaczka wiąże się z zaburzeniem funkcjonowania mózgu. Jednak aż do XIX w. dominowały poglądy, przypisujące padaczkę działaniu sił nadprzyrodzonych. 

Czym właściwie jest ta choroba

  • Padaczka jest chorobą, na którą szczególnie podatne są dzieci w wieku poniżej 10 lat i osoby starsze (w 80% ujawnia się przed 20 rokiem życia).
  • Dotkniętych jest nią ok. 1% ludzi w Polsce (ok. 400 tys.).
  • Padaczka może przejawiać się wielokrotnymi, samoistnymi napadami drgawkowymi (padaczkowymi) lub przebiegać bez drgawek. Napad padaczkowy powstaje wskutek zaburzenia czynności bioelektrycznej komórek nerwowych w mózgu – nieprawidłowych i nadmiernych wyładowań. Wyładowania te przejawiają się w postaci szeregu objawów klinicznych – zaburzeń ruchowych, czuciowych, świadomości, emocjonalnych, wegetatywnych, poznawczych lub pamięciowych.

Stan padaczkowy - czy jest groźny dla zdrowia?

  • Powtarzające się jeden za drugim napady padaczkowe, trwające powyżej 5 minut, bez odzyskania przytomności, czasem z chwilowym bezdechem, są stanem zagrożenia życia. Wymagają natychmiastowej hospitalizacji i podjęcia pilnego leczenia. 
  • Występują bez uchwytnej przyczyny lub po zmianie (np. z oryginalnego leku przeciwpadaczkowego na generyczny), odstawieniu nagłym leków (w szczególności przeciwpadaczkowych, hormonalnych), w trakcie infekcji u chorego z epilepsją, itp. 
  • Głównymi czynnikami zagrożenia są m.in. obrzęk mózgu, obrzęk płuc, hipertermia.

Czynniki predysponujące

  • Urazy mózgu.
  • Bodźce świetlne – częstokroć zdarza się, że bodźce świetlne (np. z gry komputerowej, naturalne migotanie ekranu komputera, oglądanie słońca przez drzewa w trakcie jazdy samochodem, migające światła w dyskotece, itp.) Często gwałtowne wyjście z ciemnego miejsca na mocne światło słoneczne może przyczynić się do wywołania napadu.
  • Zmiany hormonalne – do napadu mogą przyczynić się wahania hormonalne związane z menstruacją. Kobiety znacznie bardziej narażone są na napad w końcowej fazie cyklu. Zmiany związane z dojrzewaniem, również mogą spowodować uaktywnienie się padaczki.
  • Zmiana aktywności mózgu – napad może wystąpić w czasie przejścia aktywności mózgu ze snu do czuwania i na odwrót.
  • Gorączka.
  • Stan fizjologiczny organizmu.
  • Nedotlenienie.
  • Zmniejszona zawartość CO2 we krwi (hyperwentylacja).
  • Niedocukrzenie (hipoglikemia).
  • Zaburzenia wodno-elektrolitowe.
  • Zmęczenie i brak snu.     

Jak pomóc osobie mającej napad padaczkowy?

  • Ułożyć na boku, aby zapobiec zakrztuszeniu lub zadławieniu, szczególnie jeśli chory wymiotuje. 
  • Ochronić (szczególnie głowę) przed okaleczeniem o przedmioty.
  • Nie powstrzymywać na siłę drgawek.
  • Rozpiąć pasek, kołnierz koszuli, aby ułatwić oddychanie.
  • Nie wkładać niczego między zęby, szczególnie nic twardego.
  • Nie otwierać siłą zaciśniętych szczęk.
  • Nie podawać nic do picia.
  • Zachować spokój, dopiero jeżeli po 2-3 minutach napad nie mija, wezwać pogotowie.     

Po napadzie osoba może mieć problem z logicznym kontaktem, mówieniem, kojarzeniem faktów i samodzielnym chodzeniem, wiec należy powiedzieć spokojnie, co sie stało i pomóc usiąść lub dojść do łóżka i pozwolić odpocząć.

Aktualizacja: maj 26, 2010